Benim 2000 yılında hazırladığım “Kalkınma Yolunda Bir Şehir; ELAZIĞ” isimli kitabım üzerinden, bir başka gazetede köşe yazarlığı yapan bir arkadaşımız önemli değerlendirmeler yapmış. Gerçi kitabı benim üzerimden değil de, kitabın maddi yönünü karşılayan STK üzerinden tanıtmış ama önemi yok. Önemli olan kitabın 20 yıl sonra da ilin kalkınması üzerine düşüncelere davetiye çıkarıyor olması.

         Şimdi de hem yeni düşüncelere kulaç atmak, hem de ilin kalkınmasını yeniden düşünmek üzerine eski bir makalemi güncelleyeyim müsaadenizle.

         1-Mevcut kaynaklar etkin ve verimli kullanılıyor mu?

            a-Swot analizler güncelleştirildi mi?

            b-Yerel imkanların olumlu yönleri iyi tespit edildi mi?

            c- Uluova ve Kuzova sulamalarını başarabildik mi?

         2-Koordinasyon ve güç birliği yeterince sağlanıyor mu?

             a-Yeni Belediye Başkanı, Vali, ETSO ve diğer STK’lar arasında verimlilik adına uyum var mı?

            b-STK’lar hala anlamadıkları siyaset üzerine mi odaklanıyorlar, yoksa kendi konularında uzmanlık seviyesinde raporlar hazırlayıp etkili ve yetkili yerlere veriyorlar mı?

         3-Kalkınma ve yatırım hedefleri iyi tespit edildi mi?

            a-Nitelikli büyüme mi isteniyor yoksa sayısal bir kalkınma mı?

            b-Hangi hedefler bireysel ya da genel olacak?

            c-İnovasyon ya da AR-GE çalışmaları nasıl ve kimlerle yapılıyor? 

         4 İzleme stratejisi etkin olarak yapılıyor mu?

            Valilik ve belediye ilgili yerlere yazılı uyarılarda bulunuyorlar mı?

         5-Neler hedefleniyor?

            a-Bir yatırımın nasıl yapılacağına ilişkin bilgilendirme yapılıyor mu?

            b-Tarihi kent (Harput) için neler yapılıyor? Harput hala bir tüketim malzemesi olmaya devam mı edecek?

             c-Yalnız tüketici bir sınıfla kalkınmak mümkün mü?

         6-Yerel medyanın rolü nedir?

              a-Hesap sorabiliyor mu?

              b-Hedef ilkeler mi, benden olsun anlayışı mı?

         7-Şehrin insanları yerel ve geleneksel ürünlerini haftada bir gün doğrudan tüketici ile buluşturma, sergileme ve satma imkanına (bir satış yerine) sahip mi? Ev hanımlarının üretimleri yok mu? “Ev’de çalışma” için projeler oluşturulamaz mı? (İşsizliğe çarelerden biridir. Yani yapılabilinir.)

         10-Kentleşme sürecinde her mahalleye bir okuma salonu ve çay salonu yapılıyor mu? Spor salonu sayısı artırılamaz mı?

       11-Parasının olduğu bilinen veya tahmin edilen insanlarla toplantı yapılıp yatırımın niteliği ve niceliği anlatılıyor mu?

        12-Kültür Belediyeciliği konusunda adımlar atılmaya başlandı mı? Belediye, memur ve küçük esnaf anlayışının dışına çıkmalıdır artık. Eylem görmek istiyor insanlar. Belediye görevlileri her şeyi biliyorum anlayışından kurtulmalıdırlar. Öyle olsaydı şikayetler olmazdı en azından.

        13-Bazı müdürlükler hem personel bazında hem de anlayış bazında yenilenecek mi? Yenilenmesi gerektiğini kabul etmek için mutlaka hukuksuzluk gerekmez. Yetersiz hizmet bir değiştirme nedenidir. Yeterli olsalardı şimdiye kadar bir şeyler ortaya konabilirdi. (Mesela ilimizde Müze var mı?)

        13-Bu güne kadar Elazığ’ın kalkınmasını yeterince sağlayamayan mevcut kadrolarla yola devam edilecekse, şimdiye kadar neden başarılı olunmadı?

        15-Kalkınma insan için ve insanlar tarafından yapıldığına göre, kalkınmanın insan yüzlüsü üzerine hazırlıklar yapılmalıdır. (Son on yılda Elazığ gelişmişlik sıralamasında on basamak gerilerken, Erzincan ve Bingöl ilerleme kaydetti. Acaba neden?)

                                                                                                                                                                                                       NEVZAT ÜLGER